Page content

De rechten van opa en oma

oma echtscheidingAan de rechten van opa en oma wordt bij een scheiding vaak niet gedacht. Bij een echtscheiding staan ouders en kinderen centraal. Grootouders hebben ’t nakijken. Onterecht, vindt Plus Magazine, en ging op onderzoek uit. Wat blijkt?

Voor 53 procent van de opa’s en oma’s verandert het contact met de kleinkinderen na een scheiding, vaak in negatieve zin. Terwijl opa en oma juist continuïteit kunnen bieden als de wereld van de kinderen instort.

Opa en oma die hun kleinkinderen nooit meer mogen zien, leven naar eigen zeggen ‘in een hel’. Ze proberen een glimp van hun kleinkind op te vangen, via de website van de school, of door bij het schoolplein te gaan kijken tijdens het speelkwartier. Ondanks het verbod op contact blijven ze vaak kaartjes sturen of een cadeautje op de verjaardag, ook al komt dat veelal weer terug. Zit u ook in deze situatie en wilt u advies? Neem contact met ons op voor een gesprek.neem contact op

Wees ongehoorzaam!

oma scheidenElse-Marie van den Eerenbeemt is als familietherapeut bij veel echtscheidingen betrokken geweest. Zij ondersteunt deze ‘grootouderlijke ongehoorzaamheid’ van harte: ‘Niets is zo fataal als passiviteit.

Blijf examens volgen, blijf verjaardagen volgen, kaarten sturen en blijf zeggen ‘oma wil je graag zien’. Ik hoor toch regelmatig kleinkinderen zeggen: ‘Ik mocht oma niet zien, de cadeautjes die ze stuurde werden teruggestuurd, maar ze dacht wél aan mij.’ Laatst sprak ik een oma die niet was uitgenodigd op het huwelijk van haar kleindochter en die zei toen tegen die kleindochter: ‘Mag ik dan samen met jou de jurk gaan uitzoeken? ‘En dat hebben ze gedaan. Ik vond het groots.”

Wég tradities

oma scheidingMaar ook als ze de kleinkinderen wél blijven zien, verandert er voor deze opa en oma veel. Want het leven is een stuk ingewikkelder geworden na de echtscheiding, vindt 48 procent van hen. De feestdagen in familiekring, samen verjaardagen vieren, de uitstapjes met elkaar… alle rituelen en tradities moeten opnieuw worden uitgevonden of bekrachtigd. Maar de grootste verandering is natuurlijk de omgang met de ex-schoonzoon of -schoondochter. 41 procent van deze opa’s en oma’s vindt dat de ex van hun kind de scheiding overduidelijk heeft veroorzaakt. De brieven die wij kregen geven blijk van boosheid, teleurstelling, er zijn gevoelens van verraad.

Het liefst willen grootouders ‘die schoft’ of ‘die trut’ nooit meer zien. Maar ze zijn en blijven wél de ouders van je kleinkind. En dus bezorgt de omgang met de voormalige schoonzoon of schoondochter de grootouders veel hoofdbrekens. Toch hoeft het volgens Van den Eerenbeemt niet zo moeilijk te zijn.

‘Er is namelijk maar één gouden regel: spreek geen kwaad over de vader of moeder van je kleinkind. Want als je dat wél doet, komen de kleinkinderen niet graag meer naar je toe. Kleinkinderen zijn loyaal aan hun beide ouders; ze verdragen het niet dat een van hun ouders zwart wordt gemaakt.’

Loyaal aan je kind

opa echtscheidingMaar is dat geen spagaat? Want je wilt toch je eigen kind steunen? Van den Eerenbeemt: “Natuurlijk ben je loyaal aan je eigen kind. Tegen je dochter zeg je: ‘Je hebt grote conflicten met Joris, ik steun je, sta aan jouw kant. Maar hij blijft wel de vader van je kind en van ons kleinkind’.’ En aan je kleinkind vraag je: ‘Hoe is het met papa?’

Sommige opa’s en oma’s blijven hun kleinkinderen ontvangen, maar vragen nooit meer naar het gezin waarvan ze deel uitmaken, tonen geen interesse meer voor ‘thuis’. Dat is eigenlijk heel naar en ingewikkeld voor die kleinkinderen. Een oma die opbelt om haar ex-schoondochter te feliciteren met haar verjaardag, doet iets voor de kleinkinderen. Ze brengt normaliteit in de verhoudingen en heelt daarmee een dreigende breuk.’

Contact met schoonzoon

opa scheidenKleinkinderen voelen na een scheiding breuk na breuk ontstaan. Met dit soort alledaagse gebaren waaruit een bepaalde normaliteit blijkt, maak je het voor je kleinkinderen gemakkelijker. Dat het erg moeilijk is – en soms door de omstandigheden onmogelijk – blijkt uit de cijfers: 61 procent van de opa’s en oma’s bij wie de relatie met de kleinkinderen is veranderd, verliest na verloop van tijd het contact met de schoondochter of schoonzoon.

Van den Eerenbeemt onderstreept dat opa en oma goud waard zijn, als ze boven de conflicten staan en de kleinkinderen opvangen zonder stemming tegen één van de ouders te maken. Als ze dit goed doen, kunnen ze een veilige haven bieden en een beetje continuïteit voor hun kleinkinderen garanderen in die woelige, pijnlijke fase waarin ook de ouders zo zoekende zijn.

Niks machteloos!

opa scheidingDie rol is nauwelijks te overschatten. Thuis staat alles op z’n kop maar bij opa en oma is het vertrouwd en als vanouds. Dáár is niet alles in duigen gevallen, maar gaat het leven gewoon door.

“Opa en oma voelen zich bij een scheiding misschien machteloos, maar dat zijn ze bepaald niet”, aldus Van den Eerenbeemt. Het is helemáál mooi als beide grootouderparen hierin samenwerken.

Een echtscheiding werkt lang door. Kinderen van gescheiden ouders hebben, als ze eenmaal zelf volwassen zijn, over het algemeen minder contact met hun opa en oma dan de kinderen van wie de ouders niet gescheiden zijn, aldus onderzoeker Teun Geurts van de Vrije Universiteit.

Aan de grootouders zal het niet liggen. Grootouders die de kans krijgen, doen veel moeite om na de scheiding het contact met hun kleinkind in stand te houden, blijkt uit ons onderzoek (waarbij mensen meerdere opties mochten aankruisen). Ze bellen regelmatig (37 procent), emailen (18 procent), zoeken de kleinkinderen op (31 procent), passen op (30 procent) en nodigen hen uit om te komen logeren (30 procent).

Ook bezoeken ze schooloptredens, geven cadeaus, organiseren uitstapjes en gaan met de kleinkinderen op vakantie. En daar doen ze goed aan, want het zijn juist de unieke ‘opa en oma-activiteiten’ die belangrijk zijn om de band tussen grootouders en kleinkinderen te bestendigen, ontdekte Geurts, die als eerste wetenschapper in Nederland onderzoek doet naar de dynamiek van het grootouderschap.

De eerste onderzoeksresultaten wijzen volgens Geurts uit dat grootouders die de specifieke rol van opa en oma kunnen vervullen, met hun eigen manier van contact en met logeerpartijen en zo, later het beste contact hebben met hun volwassen kleinkind. Al heeft de echtscheiding, zoals gezegd, daar meestal wel een negatief effect op.

Dat grootouders voor hun kleinkind zorgden toen het jong was, heeft geen positief effect op die band op latere leeftijd. Want grootouders die moeten zorgen, worden surrogaatouders en kunnen minder ‘echte grootouders’ zijn.

Opvoeding en zorg

opa oma echtscheidingDat is slecht nieuws voor opa en oma die, juist door de scheiding, soms ongewild en tegen hun zin zorgtaken hebben gekregen. 19 procent van de grootouders die wij ondervroegen, is na de echtscheiding meer betrokken bij de directe opvoeding dan voorheen.

Alie Boom schrijft ons: “Als wij niet doordeweeks voor de twee kleinkinderen van 2 en 3 jaar oud zorgen, dan zouden de pukkies in een tehuis of pleeggezin terechtkomen. En dat willen we niet. Er blijft weinig tijd over voor ons eigen leven. Willen we weg, dan moeten we een oppas regelen. Ook op vakantie gaan is vaak moeilijk, want wie zorgt er dan voor de kleintjes?”

De meeste situaties zijn misschien minder dramatisch, maar het dilemma is voor veel grootouders levensgroot aanwezig. Kies je (eindelijk) voor jezelf of open je je armen voor je dochter en haar kinderen en neem je opnieuw zorgtaken op je? Sommige grootouders zeggen: wij hebben ons hele leven voor de kinderen gezorgd, we willen eindelijk wel eens vrij zijn. Zo vreemd is dat niet. Van den Eerenbeemt adviseert grootouders om allebei te doen. Maar passend.

Zijn we rechteloos?

opa oma scheidingUit onderzoek blijkt dat 63 procent van de grootouders méér rechten wil als het gaat om de omgang met hun kleinkinderen.

Toch hebben opa en oma wel degelijk recht om hun kleinkinderen te zien. Ook al worden grootouders niet apart genoemd in de wet, zoals in sommige landen wel het geval is. Volgens artikel 377f van ons Burgerlijk Wetboek kan de rechter op verzoek een omgangsregeling vaststellen ‘tussen het kind en degene die in een nauwe persoonlijke betrekking staat tot het kind’.

Omgangsregels

opa oma scheidenRomée Lubbers is advocaat familierecht en scheidingsbemiddelaar: “Met deze wetstekst kunnen grootouders bij de rechter omgang met hun kleinkind vragen door een verzoekschrift aan de kinderrechter. In principe zal de kinderrechter welwillend staan ten opzichte van zo’n verzoek, tenzij de rechter die omgang niet in het belang van het kind vindt.

Soms zijn grootouders zelf onderdeel geworden van het krachtenspel, bijvoorbeeld doordat ze hun eigen kind door dik en dun blijven verdedigen. Dat kan hun de ‘goodwill’ van de andere partij kosten.”

Maar waarom hebben zoveel vaders zo’n moeite om die omgangsregeling rond te krijgen? De indruk bestaat, dat de verzorgende ouder – de moeder veelal – de omgangsregeling eindeloos kan traineren en ontlopen. Lubbers geeft toe dat de praktijk weerbarstiger is dan de theorie: “Dat zijn uitputtingstactieken die vaak wel werken, ja.

De wet kent maar een paar sanctiemogelijkheden, zoals dwangsommen en vermindering van de alimentatie. Maar rechters vinden de toepassing van die sanctiemogelijkheden vaak niet in het belang van de kinderen. Die sancties zijn volgens de rechters in de meeste situaties buiten proportie.

Lubbers beseft dat de andere ouder dan een lange adem moet hebben. “Om een positieve omgangsbeslissing van de rechter te krijgen, moet je energie, geld en tijd investeren. En dat houdt een keer op. Mensen worden murw gebeukt en dan laten ze het er maar bij zitten.”

Lubbers vindt dat ‘vreselijk’. En het heeft ook grote gevolgen voor opa’s en oma’s. “Voor de grootouders is dit heel erg lastig. Als hun zoon of dochter problemen heeft zijn of haar eigen kind te zien, dan willen de grootouders het niet nóg moeilijker maken door contact met hun kleinkind te eisen.”Toch zijn er positieve ontwikkelingen. Want tegenwoordig kiezen meer en meer ouders voor een gedeelde zorgregeling. “En dan is het omgangsrecht eigenlijk helemaal geen punt meer”, zegt Lubbers.

Drie opa’s, twee papa’s

opa oma rechtenEen echtscheiding heeft ook in de ogen van opa en oma niet uitsluitend negatieve kanten. 32 procent van de grootouders uit ons onderzoek ziet ook positieve gevolgen. Want uiteindelijk wonen de kleinkinderen nu in een rustigere en stabielere omgeving (49 procent), is er thuis geen ruzie en narigheid meer (41 procent) en zijn de beide ouders gelukkiger dan vóór de scheiding (12 procent).

Het onderzoek

opa oma rechten echtscheidingHet representatieve onderzoek naar grootouders en echtscheiding voerde Plus Magazine uit samen met TNS/Nipo. Van de ondervraagde opa’s en oma’s gaf 53 procent direct aan dat het contact met de kleinkinderen duidelijk anders was geworden als gevolg van de scheiding. Aan deze opa’s en oma’s legden we onze vervolgvragen voor. Let op: de percentages in dit artikel slaan dus op díe groep.Van de totale groep ondervraagden had 40 procent één kleinkind van wie de ouders waren gescheiden, bij 60 procent betrof het twee kleinkinderen of meer. Gemiddeld had die scheiding (of beëindiging samenlevingsverband) 6,3 jaar geleden plaatsgevonden.

De kleinkinderen waren gemiddeld 6,7 jaar oud ten tijde van de scheiding. Als er meerdere kinderen waren gescheiden of vaker waren gescheiden, vroegen we naar de laatste scheiding van het laatst gescheiden kind.

Harde cijfers

opa oma echtscheiding rechtenDe ondervraagde opa’s en oma’s die vinden dat de relatie met hun kleinkinderen veranderd is door de scheiding, gaven ons nog méér interessante antwoorden:

  • 66% heeft rondom de scheiding het meeste verdriet om de kleinkinderen, want men vreest dat juist zij er de dupe van zullen zijn.
  • 47% vindt het de schuld van de ex-schoon zoon of ex-schoondochter dat ze de kleinkinderen minder vaak zien.
  • 28% ziet de kleinkinderen juist vaker dan voor de scheiding.
  • 33% moet meer doen om de klein-kinderen te blijven zien.
  • 22% van de grootouders voelt zich mede-slachtoffer van de scheiding.
  • 41% vindt scheiden tegenwoordig veel te makkelijk.
  • 33% is stiekem wel blij met de scheiding.
  • 32% ziet ook positieve gevolgen: er is thuis geen ruzie meer en beide ouders zijn gelukkiger.

Grootouders en omgangsregeling, meer lezen? ga hier naar het tijdschrift Plus online

Kinderombudsman

Download hier in pdf het rapport van de kinderombudsman: kleinkinderen en omgang na scheiding

Comment Section

10 reacties op “De rechten van opa en oma


Door visser op 20 augustus 2014

Kinderen hebben twee ouders maar die zitten zelden op een lijn vader had de handjes los tegen moeder maar wil wel de kids in de vakantie 3 weken kids mogen dan geen kontacct met moeder goedkeuring van de rechter die zijn wel bevoegd maar onbekwaam jammer zoon rechtcisteem


Door Marius Post Uiterweer op 22 september 2014

Best mensen

6 jaar geleden zijn mijn zoon en de moeder van mijn kleinkinderen uit elkaar gegaan mijn kleinzoon is nu 11 jaar en mijn kleindochters 6,5 jaar dus een vrij groot leeftijdsverschil .
De kinderen wonen bij de moeder en moeder heeft bepaald dat de kinderen alleen bij opa en oma kunnen zijn als ze bij de vader zijn, dus in de tijd dat eigenlijk de vader er recht op heeft,
Zijn de kinderen dan bij de vader dan moet moeder precies weten wat hij gaat doen is dat niet naar de zin van moeder dan mag hij de kinderen niet meer zien.
Na een nachtje logeren waar moeder niet van op de hoogte was en de vader dit goed had gevonden werd boos gereageerd
Zo bepaald moeder over de rug van de kinderen waar ze heen mogen en wat ze mogen doen , spontaan naar iets toe gaan is niet mogelijk.
Kleindochters gaan om de veertien dagen naar een weekend gezin door moeder geregeld via jeugdzorg die alleen maar naar moeder luisterde en vader wel aanhoorde maar geen rekening hield met wensen wat betreft zijn kinderen.en ook naar de opa’s en oma’s werd niet geluisterd.
Opa,s en oma’s waren berijd de kinderen op te vangen maar jeugdzorg wilde daar niet naar luisteren dus dan maar wel naar een weekend gezin zodat moeder de ruimte kreeg om met haar nieuwe vriend uit te gaan.
De situatie is nu dat de kinderen de ene week in het weekend naar een weekendgezin gaan en het andere weekend naar vader dus niet een keer bij moeder zijn in het weekend.
Hoe kunnen grootouders druk uitoefenen op moeder om naar hen te luisteren zonder dat ze gebruik kan maken van haar macht dat zij de kinderen heeft.
de kinderen missen missen zo de leuke en leerzame kontacten met de grootouders die zo waardevol kunnen zijn voor hun ontwikkeling.


Door Johanna op 3 maart 2015

Lieve opa en oma’s,
Contact met opa en oma is natuurlijk belangrijk.
Net zoals voor de ouders en kind veranderd er tijdens de scheiding een hoop ook voor de omgeving.
Hier is niets aan te doen en zeker niet alleen de schuld van de schoonzoon/dochter.
Toch ben ik van mening dat de omgang en het zien van de kleinkinderen de verantwoordelijkheid blijft van je eigen zoon of dochter. En niet over de “rug” van de verzorgende ouder wettelijk afdwingbaar wordt. Van vechtscheiding naar familieconflict.
Waarom? De praktijk:
Na scheiding gaat de verzorgende ouder met nieuwe partner en mogelijk ook met kinderen een leven opbouwen. Zij vormen dan gezamenlijk een gezin waarbij er 2 omgangsregelingen zijn met ex partners.
Ook zijn opa en oma tegenwoordig dikwijls gescheiden, dan betekend dit dat het gezin met 6 omgangsregelingen te maken krijgt. Het afstemmen van alle partijen en wensen lijkt mij een onmogelijke taak en daarnaast wat vragen wij van de kinderen. Vaak is een omgangsregeling tussen vader en moeder al een hele opgaaf.
Daarnaast wordt de verzorgende ( alleenstaande )ouder nog meer belast met “vragen”/ “eisen” van andere partijen, terwijl zij/hij al genoeg heeft aan de zorg en verantwoordelijkheid van het kind. De verwachting van de verzorgende ouder is echt veel te groot!
Dus afdwingbaar via eigen kind, prima. Niet via verzorgende ouder.


Door Anja op 1 april 2015

hallo,
Weet je hoe het is om als grootouders machteloos te zijn
dat je ziet dat 2ouders (pubers) elkaar de tent uitslaan
en dat ze niet voor rede vatbaar zijn na vele pogingen
en dat je dan een melding doet bij jeugdzorg en dat het kind
dan in een pleeggezin moet en dat je een jaar moet
wachten tot je een glim van dat kind ziet!!
Nu is hij 2 jaar en door toe doen van de domheid van de ouders ik me kleinkind weer een tijd niet meer kan zien
stap ik naar de rechter jeugdzorg is een aanfluiting een ramp
ik wil een normale omgangs regeling met me kleinkind zodat er niet steeds dat word gedaan hij ziet opa en oma niet hij ziet ze wel of dat zo gezond is voor een kind
nee de Nederlandse wetgeving moet zich schamen hoe er met kinderen en grootouders word om gegaan dat zou verboden moeten worden want uiteindelijk worden de grootouders gestraft omdat hun uit elkaar gaan!


Door groenveld op 25 mei 2015

Hallo
ik ben een oma van een kleinkind van 10 maanden.
Mijn zoon en mijn schoondochter kennen elkaar van af ze 14 jaar waren ze was een vriendin van ons nichtje.
Vanaf haar 14de ken ik haar ook. ze had toen een bewogen jeugd. ze ging niet meer naar school, liep van huis weg, blowde en dronk en was onverantwoordelijk bezig. ze moest toen naar een jeugdinstelling waar haar moeder haar weer uit haalde. Ze had toen ook een lesbische relatie. Op haar 18de kreeg ze iets met mijn zoon ook 18 jaar. Ik was er niet blij mee maar mijn zoon verzekerde mij dat het niet serieus was. Na een aantal maanden kreeg ik te horen dat ze zwanger was van mijn zoon. In de eerste instantie was ik er niet blij mee omdat ik haar voor geschiedenis een beetje kon. Maar ja het was nou eenmaal zo dus we moesten er het beste van maken. Ik heb wel mijn zoon proberen uitteleggen dat ze geen makkelijk meid was in de omgang en dat ze onverantwoordelijk gedrag vertoond. De eerste 3 maanden na geboorte(ze gaf borstvoeding) was ze rustig en verantwoordelijk. daarna was ze weer helemaal los geslagen en wilt een leven van een tiener lijden. Om die reden zijn er constant conflicten tussen haar en mijn zoon. Mijn zoon en ik letten ook regelmatig op de kleine. Mijn zoon wilt niet meer met haar verder maar is bang dat wij (mijn zoon en ik)de kleine niet meer mogen zien en we zijn bang dat ze onverantwoordelijk met de klein omgaat. Wat kunnen wij hier aan doen?


Door karin op 28 mei 2015

Ik ben een oma die haar kleinzoon al jaren niet mag zien.van mijn eigen dochter..de kleine man.is mijn enigste kleinkind.na jaren smsen apps sturen.ben ik heeel radeloos.mis mijn kleine man zoooo erg.hij is al 6 jaar.waarvan ik hem 3 niet gezien heb..ik ga wel eens af en toe stiekem aan school kijken..1 keer zag jayden mij..stelde me zoveel vragen.waarom ik hem niet meer ophalen kwam..doet z n pijn…weet echt niet meer hoe ik mijn fouten goed kan maken b8j mijn meisje…na de scheiding van haar pa..is veel mis gegaan..mijn ex wilde nooooit meer met mij praten.voor hem ben ik dood zei hij…hij beinvloed mijn dochter zooo….alles leugens over mij…had het na scheiding heeeel graag anders gezien..daardoor mag ik jayden niet zien

Een wanhopige oma


Door Thomas Schavemaker op 25 augustus 2015

Hallo, ik ben 65 jaar en woon sinds 2000 in Zuid-Afrika, ik ging daar heen, na de verkoop van mijn bedrijf in Nederland, met mijn vrouw en dochter.
In 2003 gaf mijn toenmalige vrouw aan van mij te willen scheiden, waarin ik toestemde, ik werd (door onkunde in een vreemd land) veroordeeld om alimentatie te betalen voor de rest van mijn leven en een eenmalige uitkering, waaraan ik heb voldaan. Na 3,5 jaar alimentatie betalen vond ik het welletjes (mijn ex had inmiddels kennis aan een andere man, maar ging niet met hem trouwen omdat zij dan de alimentatie zou verliezen. Ik ben gestopt met alimentatie te betalen en na onderhandelingen van ons beider advocaten moest ik nog eenmalig een afkoopsom betalen en daarme was het over. Mijn dochter was inmiddels getrouwd in Nederland met een Nederlandse man. Mijn ex hertrouwde binnen 2 maanden na de definitieve deal en ging met haar 2e man een tuincentrum beginnen. Helaas dit ging (naar ik heb vernomen) mis en ik hoorde na 1,5 jaar dat mijn ex terug was in Nederland en inwoonde bij mijn dochter. Mijn dochter neemt mij dit alles kwalijk en zei dat ik haar had beloofd om altijd voor haar moeder te zorgen, zei wilde niet begrijpen dat er een finale deal was gemaakt en dat na een scheiding ieder zijn eigen kant op gaat. Op een bepaald moment hoorde ik van mijn zuster dat mijn dochter een dochter gebaard had waar ik niets vanaf wist ook een tweede kind werd geboren (een zoon). Gedurende al de jaren
heb ik pogingen ondernomen om met mijn dochter in contact te komen door emails te sturen, zelfs een huisbezoek aan haar adres om haar verjaardag te vieren, werd de deur in mijn gezicht dichtgeslagen, mijn laatste poging was een video waarin ik haar direkt toesprak, hierop kreeg ik als reactie een email dat als ik niet voor mijn ex (financieel) zorgde ik nooit mijn kleinkinderen zou zien. Ik heb ook nog een zoon, die mij nooit iets vertelde hierover, alhoewel ik nog wel redelijk goed contact met hem heb, ik confronteerde hem meerdere malen met deze situatie en vertelde mij dat hij mij van zijn zuster niets mocht vertellen, omdat zijn zuster dan alle contact met hem ook zou verbreken, mijn zoon en dochter zijn 37 en 36 jaar.
Wat moet en kan ik nou doen, ik kom eens in de 2 jaar naar Nederland, hoe kan ik nou ervoor zorgen dat ik mijn kleinkinderen zie ik ben radeloos omdat ik geen uitweg zie uit deze situatie, misschien kan iemand in Nederland mij de juiste roete kiezen, alvast bedankt


Door Normand op 29 augustus 2015

Thomas,
De sleutel tot een oplossing van deze situatie zal je vinden in de relatie tussen jou en de moeder van je dochter. Het punt is namelijk dat het geluk van je kind niet alleen afhankelijk is van het geluk van de vader maar ook van de moeder. Als ik je verhaal lees dan lees ik dat de pijn bij haar moeder zwaarder weegt, en dat haar beslissingen hierdoor gevoed worden. Daarom is nu de vraag, ben je bereidt om te investeren in het verminderen van deze pijn? Ik heb het hier niet over betalen van alimentatie, maar een investering doen in het bouwen van een gezonde relatie tussen jou en de moeder van je kinderen. Om vervolgens vanuit deze nieuwe gezonde relatie te groeien naar een band op te bouwen met je dochter en haar kinderen. Weet dat er niks anders eruit kan komen dan wat je er zelf in heb gestopt!

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.


Door Bamboe op 8 oktober 2015

Maar wat nou als je vindt als moeder en dat geheel geheel zonder scheiding sowieso dat oma (schoonmoeder) een slechte invloed heeft op het kind omdat oma haar leven zelf totaal en mentaal niet op orde heeft. Het is juist de taak van moeder om in het belang van het kind te denken. Mijn zoon is 5 maanden oud en gedrag van oma is extreem egoïstisch en naar. Ik wil niet dat ons kind daarmee in aanraking komt of wordt beïnvloed.
Wanneer hij ouder is mag hij zelf bepalen maat nu zijn wij zijn stem… en tevens beschermengel. Dan kan oma op haar kop gaan staan maar zou van de zotte zijn als we zelf niet kunnen bepalen wie in en uit loopt in zijn leven… En bijzonder dat standaard door rechtsystemen ervan uitgaan wordt dat oma het altijd goed voor heeft met het kind. Niet dus… Wat overigens op zich al heel verdrietig is.
Er zou een beschermwet moeten komen voor moeders met kind die belaagd worden door negatief gedrag van grootouders…. En ze het kind niet kunnen opeisen.


Door Gescheide moeder op 23 februari 2016

Ik ben het daar helemaal mee eens als je goed met ze voor heb, maar ze blijven hangen in het negatieve van de scheiding en vervolgens de vader ( hun zoon) er een potje van maakt. Je kleinkinderen beloofd ze te helpen en het vervolgens niet nakomt. Je er hele ander opvoed methodes op na houdt en de kinderen belast met negatieviteit over de moeder. En hier dan om ze te helpen iets van zegt als moeder. Moeten de opa.s en oma,s eens goed de verhalen lezen, dat de kinderen al van hot naar her worden gesleept in een scheiding juist een stabiele omgeving moeten krijgen bij opa en oma…

Plaats een reactie


*