Gescheiden onder 1 dak | hoe bouw ik mijn eigen leven op?

Gescheiden onder 1 dak | hoe bouw ik mijn eigen leven op?

Iedere maand schrijft Margot over haar echtscheiding. Ze woont nog met haar man in hetzelfde huis maar ze werkt er hard aan om haar eigen leven te gaan opbouwen. Hoe leef je gescheiden onder 1 dak?

‘Ik ben nu enkele keren met de makelaar naar het bungalowpark geweest om chalets te bekijken. Het bungalowpark is ruim opgezet, er zijn speelplaatsen, een groot grasveld, zwembad en vele parkeerplaatsen. Helaas zijn het café, de snackbar en de ontmoetingsruimte niet in gebruik. Dat is jammer, want dat zijn toch leuke plekken om buurtgenoten te ontmoeten.

Wel hoorde ik van een vriendin dat er binnenkort een spirituele beurs zou worden gehouden in de ontmoetingsruimte. Dit is een teken! Ik houd van spiritualiteit. Ik wil graag antwoorden op vraagstukken, op mogelijke veranderingen in mijn leven, de toekomst, toekomstige ontwikkelingen of gebeurtenissen.

Die zondag stapte ik al vroeg in de auto. Vol goede moed, koffertje mee. Ik zou na de beurs namelijk ook enkele nachtjes bij mijn zus en zwager logeren in Vlijmen. Ik rij de parkeerplaats op en zie dat het al aardig vol staat met auto’s. Het is mooi versierd. Er staat een grote witte partytent op het gras, waar de lezingen gehouden zullen worden en paranormale voorspellers een paar keer een groepsreading zullen geven. Er hangt een hele goede sfeer. Ik geniet er van. Er komt helemaal een soort rust over mij.

Ik ga even rondkijken wat er allemaal te doen is. Welke consulten er allemaal zijn voor een reading, kaartlegging of anders. Ik kies voor een Tarotkaartreading, van een lief uitziende dame. Ik trek mijn volgnummer en moet eventjes wachten. Ondertussen ga ik naar buiten om in de partytent een groepsreading bij te wonen. Buiten kom ik een klant tegen van het zwembad waar ik werk. Samen gaan we gezellig even een kop thee drinken.

De groepsreading begint. De spreker komt op en begint meteen over een persoon te vertellen die in de tent aanwezig is. Het lijkt alsof hij het over mij heeft. Het is een hele vreemde gewaarwording. Hij vertelt dat er helpers om mij heen zijn en ik niet bang hoef te zijn. Ik ga een mooie toekomst tegemoet. Zo! Dat komt meteen goed binnen. Fijn om te weten dat ik er al meteen uitgeplukt ben. Ik krijg nog wat tips en hij zegt dat ik er nooit alleen voorsta. Dat als ik iets wil, ik het maar hoef te vragen en dan kan het op mijn pad komen.

Ik geniet van hetgeen ik allemaal hoor. Ik zit er een beetje als verdoofd bij. Alles wat ik wil kan lukken, het is gewoon een kwestie van vragen. Dat ga ik toch maar uitproberen.

Ondertussen ben ik ook aan de beurt bij de Tarotkaarten. Nog voordat ik goed en wel heb plaatsgenomen vertelt de vrouw me dat ze in mij ook een andere nationaliteit ziet, wat bijzonder is, want dat ziet verder niemand. We hebben het daar even over, want ik heb inderdaad in mijn jeugd in Suriname gewoond en mijn moeder is een lichte Surinaamse. Ze zegt ook dat ik een hele sterke vrouw ben. Dat ik met twee benen op de grond sta en niets me klein kan krijgen. ‘Nou, zo voelt het anders niet’, zeg ik. ‘Dat klopt’ zegt ze, ‘omdat jij zelf denkt dat je klein en zwak bent en dat iedereen grip op jouw leven heeft. Jij kan daar weer zelf controle op krijgen, jij hebt het zelf in de hand’. Ik voel mezelf groeien en heel groot en sterk worden. Ik lijk wel een reus, kan alles wat niet leuk was vertrappen.

Wat er verder gezegd wordt gaat bijna het ene oor in en het andere uit. Maar dat ik sterk ben en alles kan overwinnen, dat heeft een behoorlijke impact op mij. Ik ben erg blij met deze woorden. Ik voel me veel sterker en voel dat ik heel veel van me kan afgooien.

De vrouw vertelt me ook dat ze mij in deze omgeving ziet komen wonen. Dat ik een leuk chalet zal vinden en ik hier heel gelukkig zal gaan worden. We hebben samen een heel leuk gesprek en ik loop heel zelfverzekerd de deur uit, stap blij in de auto richting Vlijmen, naar mijn zus en zwager.

Ik breng enkele dagen door in Vlijmen. Mijn zus is nog zwak van de geboorte van haar zoontje en slaapt nog veel. We gaan elke dag naar het ziekenhuis, waar mijn neefje nog in de couveuse ligt. Mijn zus en zwager hebben vandaag te horen gekregen dat hij morgen uit de couveuse mag. Dat is heel goed nieuws! Wat zijn we blij dat hij het al zo goed doet! We zijn in de wolken.

Het waren een paar hele leuke dagen bij mijn zus en zwager. Met een blij gevoel vertrek ik weer. Ik krijg ook nog een doos vol spullen mee, die zij dubbel hadden of niet zelf meer gebruikten. Fijn zo groeit mijn huisraad, daar moet ik nu ook mee beginnen.

Vandaag ga ik weer terug naar Heerhugowaard, waar ik woon. Daar pak ik meteen een andere koffer in. Ik ga dezelfde middag nog naar Bergen. Ik ga daar enkele weken in het huis van vrienden wonen. Mijn vriendin is opgenomen voor een zware operatie en behandeling en moet een maand in het ziekenhuis blijven. Haar dochtertje Dina is 6 jaar en heeft een oppas nodig. Ik doe het hele huishouden, boodschappen en breng Dina elke dag naar school, naar clubjes of vriendinnen. We hebben het heel gezellig samen en ik heb tussendoor ook veel vrijheid. Het is er heerlijk.

Daarnaast heb ik ook gewoon nog mijn werk bij het zwembad. Ook stap ik zo af en toe mijn eigen huis binnen, om naar mijn dochter te gaan. Ze is net 18 geworden en krijgt vandaag haar eerste rijles, daar moet ik natuurlijk even bij aanwezig zijn. Ik voel me goed en ben heel blij dat ik tijdelijk in Bergen kan verblijven. Het lijkt wel alsof alles me nu vele malen beter afgaat!’

is geschreven door Margot Dekker. Ze schrijft iedere maand een vervolgverhaal over haar scheiding. Als je meer over Margot wilt weten of contact met haar wilt kan je even kijken op haar eigen pagina op deze site.

Over de schrijver
Ik, Margot Dekker, ben 27 jaar getrouwd geweest en vanaf 2007 gescheiden en alleenstaand. Ik heb 3 lieve, volwassen dochters. Het was geen gemakkelijke beslissing om te scheiden. Om alles te verwerken heb ik veel in een schriftje geschreven. Dit helpt mij bij het schrijven voor Stichting Oprecht Scheiden en kan ik veel met jullie delen. Ik schrijf elke maand een blog over mijn echtscheiding en alles waar ik tegenaan gelopen ben. Ik hoop dat mijn verhalen, die de realiteit benadrukken en niet altijd vrolijk zijn, jou kunnen helpen in het proces. Ik ben fulltime werkzaam als receptioniste/ administratief medewerkster in een zwembad en heb ik vele hobby’s. Schrijven doe ik nog altijd graag, maar mijn passie is dansen. Door het schrijven heb ik veel kracht gevonden, kon ik alles beter en op een rustig moment verwerken. Ik wens jullie veel inzicht, sterkte en liefde in je eigen proces.
Reactie plaatsen