arrow_drop_up arrow_drop_down

De echtscheiding roept bij de kinderen veel uiteenlopende gevoelens op. Ze laten veel verdriet zien maar ook angst en boosheid voor de situatie, vooral naar mij toe. De emoties van mijn scheiding lopen hoog op. Ik ben de boosdoener voor het creëren van deze nare situatie en het in de steek laten van hun vader. Nu laat hun vader veel emoties zien en praat hij heel open over zijn gevoelens en boosheid. Ik laat niemand mijn verdriet zien en vertel al zeker niet aan mijn kinderen over mijn gevoelens en zeker niet wat mijn beweegredenen waren om te scheiden. Ze zeggen dat mij het allemaal niets kan schelen, maar het tegendeel is waar.

Geen aandacht

Op de verjaardag van mijn jongste dochter zie ik de kinderen, maar ook de visite veel bij  hem zitten en hij verteld aan iedereen over zijn verdriet en frustraties met betrekking tot de scheiding. Mij heeft hij dat nog nooit verteld. Dat maakt heel veel bij mij los. Maar het ergste is dat ik veel alleen gelaten wordt. Niemand die mij aandacht geeft en echt met mij praat. Op de ouders van het oppaskind van mijn jongste dochter en mijn familie na. Ik word steeds verdrietiger en bozer. Het is tenslotte een verjaardag!! Ik voel me eenzaam en verlaten door iedereen. En ook de emoties van de afgelopen weken, het HELPP syndroom bij mijn zusje, haar bevalling en haar premature baby in de couveuse, zitten nog hoog.

Geven ze wel om mij?

Aan het einde van de middag was ik het helemaal zat. Ik mocht eten maken, de tafel dekken en iedereen voorzien van drinken, maar ik bleef alleen en daar kreeg ik het ongelofelijk moeilijk mee. Ik had niet het gevoel dat ik erbij hoorde. Meer dat ik een dienstmeisje of hulp was. Ik pakte mijn mobiel en schreeuwde dat ik het zat was, als ik onder een trein zou komen dan zouden ze me toch niet missen en liep het huis uit. Iedereen verbaasd en geschrokken achterlatend. Niemand rende achter mij aan, dus niemand gaf genoeg om mij.

Steun van mijn zus

Ik liep zo ver mogelijk weg van dit alles, tranen biggelden over mijn wangen, ik was enorm verdrietig en miste iemand die mij troostte. Gewoon iemand die naar mij wil luisteren, een arm om mij heen. Ik liep en liep en tranen bleven stromen. Ik zag niets en niemand, ik was heel eenzaam in mijn verdriet en was er zo enorm klaar mee. Op een gegeven moment belde mijn jongste zusje, vanuit het ziekenhuis, op mijn mobiel. Ik nam op met een dikke brok in mijn keel en zij begon te praten. Mijn zusje heeft naar mijn huis gebeld. De kinderen waren enorm ongerust. Ze waren bang dat mij iets zou overkomen. Mijn zusje vroeg wat er gebeurd was en ik begon te vertellen. Over mijn boosheid, mijn eenzaamheid en ik begon nog meer te huilen. Zij luisterde en vroeg zo af en toe wat en was er voor mij. We hebben een lang gesprek gevoerd en ze heeft me uiteindelijk zover gekregen dat ik weer terug gegaan ben naar de woning.

Nog even volhouden

Mijn strategie was koel en terughoudend naar binnen lopen. Onder de verontrustende blikken kon ik niets zeggen. Iedereen keek mij aan. Mijn dochter zei dat ze wat eten voor mij hadden bewaard. Ik hoefde niets. Ik pakte wat drinken en ging naar mijn kamer boven. Nog anderhalve week dan ga ik naar het oppasadres van mijn jongste dochter waar ik een tijdje voor het gezin ga zorgen van een kennis. Nog even volhouden dan ben ik 2 maanden in Bergen. Dan heb ik alleen de zorg van een lief klein meisje van 6 jaar en een huishouden.

Ik denk na over het gesprek met mijn zusje, ik ben zo opgelucht dat ik hier met haar over heb kunnen praten. Wat voelde dat goed. Zij mag morgen naar huis, met haar gaat het gelukkig ook beter!!

De emoties van mijn scheiding

is geschreven door Margot Dekker. Margot is gescheiden en heeft 3 dochters. Ze organiseert single-reizen en andere activiteiten voor alleenstaanden. Wil je in contact komen met Margot. Kijk dan even op haar eigen pagina voor meer informatie.

Echtscheiding mediator

Door

Echtscheiding mediator

op 6 October 2016

Ik kende jullie nog niet, maar wat een interessant artikel! Gevoelens en de bijkomende emoties zijn bij iedereen anders, maar vaak komen dingen wel overeen. Voor de personen die hier net in terecht komen is het erg handig om de emoties van lotgenoten en hun kinderen te lezen. Dit kan wellicht helpen in het verwerken van hun emoties. Is er een mogelijkheid om mij toekomstige blogs te kunnen mailen? Of wellicht een nieuwsbrief? Ik kon dat nog niet vinden. Alvast bedankt! Gegroet, Wim Echtscheiding mediator

Normand Jones, mediator en coach

Door

Normand Jones, mediator en coach

op 14 October 2016

Beste Wim, Mooi dat je het artikel waardevol vond. Wij hebben inderdaad (nog) geen nieuwsbrief. Wel hebben we afgelopen week een platform over scheiden geopend. Via dat platform gaan wij binnenkort wel nieuwsbrieven met o.a. blogs versturen. Als je me even een mailtje stuurt (info@oprechtscheiden.nl) dan stuur ik je een inlogcode.

Lucienne

Door

Lucienne

op 7 October 2016

De emoties van een scheiding is een mooi geschreven blog dat denk ik veel emoties op zal roepen ! Scheiden en uit elkaar gaan is een rouw proces dat lang duurt en ook zwaar is ! Maar ik weet zeker dat het eind van het rouwen een gevoel zal geven van ik ben sterk en ik overwin alles !!! Groetjes Lucienne helaas in een zelfde rouw proces !

Normand Jones, mediator en coach

Door

Normand Jones, mediator en coach

op 14 October 2016

Beste Lucienne, Wij weten helaas maar al te goed hoe moeilijk een scheiding kan zijn. In sommige gevallen zelfs vergelijkbaar met het overlijden van iemand en inderdaad een rouwproces. Heel veel sterkte.

Margot

Door

Margot

op 19 October 2016

Beste Lucienne, Bedankt voor je reactie. Het proces waar je in beland is zeker een moeilijk proces. Ook als je er zelf voor gekozen hebt om te scheiden. Ik wens jou heel veel sterkte in dit proces en hoop dat je deze moeilijke periode goed kan verwerken en je daarbij veel hulp van anderen krijg. Groetjes Margot

Reactie plaatsen

Gelijk starten met je scheiding?

We gebruiken cookies: